باغبان شهروند
باغبان شهروند
شرکت آتیه نگاران داریو ( آتریو ) باهدف ثبت و گسترش فرهنگ نوینی از همسایگی در گستره گونه های مختلف زیست محیطی از فروردین سال 1401 بنیان گذاری گردید . هدفی هرچند دشوار و پر فراز و نشیب ولی با نتیجه ای پایدار و دوستدار طبیعت و محیط زیست پیرامون خود . زیست باغبان – شهروند
اهداف اصلی این مجموعه عبارتند از:
حفظ – نگهداری و توصعه ی اندک زمین های باقیمانده (با کاربری باغ ) در اطراف شهر های صنعتی و بزرگ احیا و پایه گذاری باغات در زمین های با پتانسیل مناسب اقلیمی و جغرافیایی جهت زیست باغبان شهروندی
بدیهی است این اهداف نیازمند پاسخگویی مناسب به چالش های فراوانی است که متاسفانه امروزه این معضلات در بسیاری از اقلیم های جغرافیایی جهان (خصوصا میهن عزیزمان ایران ) گریبان مسولین و نهادهای مربوطه را گرفته است .
با توجه به اهداف ذکر شده ساختار شرکت شامل 3 بخش اصلی می باشد.
بخش ساختمانی
بخش کشاورزی
بخش تامین و نکهداری
خلاصه ی برخی از این چالش ها : چالش های زندکی شهری تراکم بیش از حد ساختمان ها ترافیک ضعف حمل و نقل های عمومی آلودگی های زیست محیطی بویژه هوا ازدحام جمعیت آلودگی های صوتی و بصری کمبود سرانه فضای سبز
چالش های کشاورزی سنتی بودن باغات دایر پر هزینه بودن زمین های کشاورزی شناسنامه دار هزینه ی بالای راه اندازی سیستم های مدرن کشاورزی پرهزینه بودن نگهداری باغات هزینه ی بالای سموم دفع آفات سرمازدگی های غیر قابل پیشبینی عدم مطالعات تخصصی اقلیمی و گونه های کاشت و نهایتا عدم سود دهی مناسب جهت پیشبرد موضوع
چالش خشکسالی تغییرات آب و هوایی گرم شدن زمین مصرف بی رویه از منابع محدود آب های زیرزمینی کم شدن نزولات آسمانی
چالش های مدیریت شهری و روستایی عدم وجود مصوبات لازم ( با سیاست برد – برد ) جهت مواجه با باغات عدم همکاری های لازم نهادهای حکومتی زمین خواری های بی رویه ساخت و ساز های بدون مجوز و رایج امروزی صرف هزینه های فراوان و نهایتا تخریت اماکن توسط دستگاه های نظارتی قطع درختان و عدم رسیدگی به باغات جهت تغییر کاربری
زیست باغبان – شهروندی یکی از معدود ترین الگوهایی است که شرکت آتریو به عنوان پیشنهادی دانش بنیان با سیاست برد-برد
به همراه پاسخگویی به اکثر نیازها و چالش های فوق الذکر مطرح مینماید .
سیاست برد – برد
انتفاع نهادهای مسیول منطقه ای شامل شهرداری ها و جهاد کشاورزی
انتفاع ساکنین و مخاطبین زیست باغبان شهروندی
ضابطه مند شدن ساخت و سازها و جلو گیری از نابودی اندک باغات باقیمانده اطراف شهرهای بزرگ
ضرورت زیست باغبان – شهروندی
بدون شک بیشتر ساکنین شهرهای صنعتی بسته به میزان سرمایه ، علاقمند به داشتن مساحتی هرچند حداقلی ، به عنوان باغچه و حداکثری به عنوان باغ می باشند ولی از آنجایی که تخصص و زمان لازم جهت رسیدگی و کاشت آن را در خود احساس نمی کنند از تملک آن چشم پوشی کرده و شبیه یک هوس و آرزو می پندارند . از طرفی خریدن زمین های کشاورزی معتبر با مساحت های زیاد (هکتاری ) با توجه هزینه های بالای زمین و ادوات کشاورزی و تولید و نگهداری آن در زمان حاضر انتخابی دور از دسترس و غیر اقتصادی می باشد .
الگوی باغبان-شهروند این امکان را فراهم میسازد تا مجموعه های محدود – محصور و حفاظت شده ای از باغات محیا شده در اختیار آن دسته از دوستداران زندگی در فضاهای سبزغیر شهری قرارگیرد تا اینبار همسایگی و همزیستی نوینی را در محیطی امن و آرام ، علی الخصوص پایدار به اشتراک بگذارند .
